بصوا بقا من رغى كتير هاحكى ليكم حدوته ليا
دى ذكرى عزيزه عندى جدا ومش هاعرف اعوضها الوقتى خالص
دى كانت فى رمضان اللى قبل اللى فات
ده رمضان الوحيد اللى قضيته مع جوزى من يوم ما اتكتب كتابى
..........

فى يوم 10 رمضان
صحيت الصبح على صوت تليفونى وهو بيرن لقيت صاصا بيتصل وبيصبح عليا ويقولى قومى علشان ليكى مفاجأه عندى النهارده....

صحيت وغسلت وشى وكالعاده شغلت الزنان بتاعى علشان اعرف ايه هى مرضاش يقولى..

عدى حوالى ساعه ولقيته جاى عندنا البيت حوالى الساعه 12 الظهر واخد الاذن من بابا ان انا وهو نخرج نفطر سوا بره البيت وكالعاده ابويا وافق.. هههههههه (أصل أبويا طيب).

اعدت بقا طول اليوم أفكر البس ايه؟؟؟ أصل مش بركز على قرار بسرعه
هههههههههههه

المهم اجت الساعه 4 تقريبا بقا مش فاكره وهو انا مخى دفتر.. ههههههههه
لبست هدومى واتصل بيا لما جهزت واجه اخدنى كان هو حاجز فى مطعم كان هو بيشتغل فيه زمان وعارف صاحب المحل.

اعدنا اتمشينا سوا شويه وبعدين روحنا فطرنا سوا وبعدين خرجنا بعد الفطار روحنا اتمشينا
واتفسحنا مش لازم تتحشروا وتعرفوا روحنا فييييييين
هههههههههههههه

المهم عدا اليوم ورجعنا البيت واعدنا نرغى فى الموبايل لغاية السحور لغايه ما ودانى وجعتنى.. هههههههههه

دى احلى ذكرى ليا فى رمضان ومش هاعرف اعوضها تانى لغايه ما هو يرجعلى بالسلامه من السفر.






منقول